Sztuk kilka · Uncategorized

20 milionów za Krzyk

Aukcje dzieł sztuki są tajemnicze i ekscytujące. W pewien sposób przewrotne, nasiane falsyfikatami przed którymi ustrzeżą się prawdziwi eksperci w tym temacie. Aukcje są też luksusowe, nawet wtedy gdy licytowany jest „Świniopas„. Przeglądając katalogi domów aukcyjnych zauważymy zasadę: minimum tekstu, maksimum informacji.

Zapoznanie się z tzw. systemem ośmiopunktowym daje możliwość wstępnego zaznajomienia się z jakiego rodzaju dziełem mamy do czynienia. Punkt pierwszy jest najbardziej pożądany, informacje w nim zawarte są pewne. Z każdą liczbą porządkową tego systemu wartość przypisywanego dzieła spada, ze względu na proweniencje.

  1. IMIĘ I NAZWISKO – jeśli pojawia się imię i nazwisko artysty w katalogu jest to najwyższa wartość sprzedawanego dzieła. Mamy pewność, że jest to informacja prawdziwa i potwierdzona przez dom aukcyjny.
  2. ATRYBUT – oznacza to, że obraz jest przypisywany danemu artyście, został on przez niego namalowany. To rozróżnienia ma niewiele niższą wartość niż poprzedni.
  3. WARSZTAT, STUDIO – obraz został namalowany w pracowni artysty ( np. Rembrandta) ale sam artysta nie musiał mieć czynnego udziału w tworzeniu dzieła. Tej kategorii nie nazywamy „szkołą”.
  4. KRĄG – obraz namalowany przez artystę o nieznanym imieniu i nazwisku. Jest związany z danym warsztatem, ale twórca nie był członkiem bezpośrednim pracowni. Dla wyjaśnienia – artysta mógł podpatrywać dzieła np. Rembrandta. W Polskich katalogach często jest ta kategoria nadużywana.
  5. STYL / NAŚLADOWCA – jest to oznaczenie dzieł malarza, który tworzył w stylu innego mistrza (np. Rembrandta). Dany artysta mógł żyć w czasach aktualnych ale i niewiele później.
  6. W MANIERZE – jest to dzieło wykonane w stylu np. Rembrandta, ale znacznie później około 100 – 150 lat. Nie są jednak falsyfikatem, a powstały w ramach historycyzmu.
  7. SZKOŁA – znajdziemy tu takie informacje jak szkoła, data, kraj pochodzenia. Do tej kategorii najłatwiej jest dopasować wszelkie dzieła. Kategoria nierzadko wykorzystywana przez oszustów.
  8. WEDŁUG – kopia określonego dzieła (np. wg Rembrandta), nie może być to kopia dzieła nienznaego. Pomimo, że jest to ostatni punkt w hierarhii nierzadko jest to cenne dzieło, zwłaszcza wtedy gdy kopia dotyczy zaginionego czy zniszczonego obrazu.

Cenę dzieła określa nie tylko jego wartość historyczno-sztuczna ale także udział danego dzieła na aukcjach. Ważne jest to gdzie np.obraz został wystawiony, jakie domy aukcyjne prowadziły sprzedaż. Do największych i konkurujących ze sobą domów aukcyjnych należą Christie`s i Sotheby `s

Dla ciekawych tematu polecam G.Mayera (International Auction Records) gdzie znajdziemy historię  sprzedaży dzieł. Rozszyfrowanie jej może wydawać się początkowo trudne, jednak szybko można nabrać wprawy. Książki szczególnie polecane osobom lubiącym REKORDY 🙂

(mini instruktarz: spis wg nazwisk do których przypisane są numery / data, rok i miesiąc / dom aukcyjny / miejsce sprzedaży / cena)

Zagadki i historie oszustw znajdziemy w książce: „Kolekcja Porczyńskich – genialne oszustwo?”. Pamiętajmy, że wszelkie kolekcje to wspomnienia, czyjeś życie, marzenia. Film „W.E.” opowiada o tym wszystkim…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s